192
Fâ‘ilâtün/ Fâ‘ilâtün/ Fâ‘ilâtün/ Fâ‘ilün
 
Murg-ı dil ol gonceye karşu ider âh-ı hezâr
Kuş dilin söyler Süleymân gele gûyâ hezâr
‘Îd u nev-rûzuñ temâşâ itmegiçün zînetin
Çekdüm eyyâm-ı şitâda niçe demler intizâr
Pây-mâl-i cevr-i gerdûn eyledi devrân beni
Kaldum ayakda elüm al ey şeh-i çâpük-süvâr
Ey sehî-kad gel gözüm yaşın temâşâ eyle ki
Zînet olmak serv ile hoşdur kinâr-ı cûy-bâr
Goncalar güldi gül açıldı temâşâ eyle gel
Gülsitânda servler raks eyler el karsar çenâr
Lâleveş câm al ele dilden gam-ı devrânı sür
Ravziyâ gül gibi handân ol ki irişdi bahâr
Gözlerüñ yaşı akarsa yiridür cûlar gibi
Bir nigâr-ı serv-kaddi idemezseñ der-kinâr
 
Dr. Yaşar AYDEMİR, RAVZÎ DİVANI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3192 KÜLTÜR ESERLERİ ,Ankara 2009