KÖY MEZARLIĞI

 

 

Yolun bir kenarında yorgun bir yolcu gibi,

Bir taş edilmiş yere, biri boynunu bükmüş,

Bu gurbet yollarının orası ucu gibi,

Dinlenen mezarlığa gökten gölgeler çökmüş.

 

Akşamleyin el ayak çekilmiş, ta ötede

Bir inek böğürüyor, birkaç baca tütüyor.

Gökyüzü kararıyor, soluyor perde perde,

Bir servi salınıyor, bir yanık kuş ötüyor.

 

Ağır ağır doğuyor tepeden geç kalan ay.,.

Herkes uykuda.., Yalnız biri gömüldü bugün,

Onun gözüne uyku girmiyor kolay kolay,

 

Sabahleyin önünden geçerler öbek öbek

Köylüler, tarlalara giderler kadın, erkek...

Öldüğüm gün dostlarım beni oraya gömün.

 

KAYNAKÇA: 1.Vecihi TİMUROĞLU, Ahmet Kutsi Tecer, Kişiliği, Sanat Anlayışı ve Tüm Şiirleri, Türkiye İş Bankası Yayınları, Ankara 1980. 2. Sevgi GÖKDEMİR, Ahmet Kutsi Tecer, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 1987. 3. Türk Folklor Araştırmaları Ahmet Kutsi Tecer Özel Sayısı S.218 Eylül 1967.