Çarşıyı gezerken bir yetim gördüm
Yüzüne baktım ki; korku, hüzün var
Başını okşarken gülümser gördüm
Yetimin yürekler yakan gözü var.
 
Çökmüş bir köşede durmada ağlar
İçten feryadıyla ciğerim dağlar
El kadar sinesi matemler bağlar
Yetimin yürekler yakan özü var.
 
Görünce ürperdim inan cismini
Gözlerime çizdim solgun resmini
Sorunca demedi bilmem ismini
Yetimin yürekler yakan yüzü var.
 
Ana baba sordum o bilmem dedi
Kaderime küsüm ben gülmem dedi
Akıttı gözünden yaş silmem dedi
Yetimin yürekler yakan sözü var.
 
Dost zahiri eyvah, ahu zar kaldı
Senin ne suçun var Yaratan aldı
Derin düşünmeye nefsimi saldı
Yetimin yürekler yakan közü var.
 
    Tahir GÖRENLİ.18.10.2016
     Kültür Bakanlığı Halk Şairi