[Kıt‘a]4
1. Şehenşâha sen ol sultân-ı âli- şân-ı devransın
Ki lâyıkdır der-i lutfunda derbân olsa hâkanlar
2. Nigâh-ı şefkatindir mülk-i İslâma veren revnak
Senin lutfunladır hep böyle zeyn olmuş gülistanlar
3. Bütün erbâb-ı devlet abd-i hâsındır çerâğındır
Senindir cümle hep şevketlü hünkârım çırâğanlar
4. Sen ol sâhib-kıran-ı arsa-i feth ü zafersin kim
Çü mûm-ı nerm olur nîrû-yı destinden Nerîmanlar
5. Hücûm-ı satvetinden şimdi hem-çün lâlezâr etdi
Acem iklîminin hâk-i siyâhın kanlı peykanlar
6. Henüz evsâfının binde biri söylenmeden kaldı
Efendim gerçi kim medhinle leb-rîz oldu dîvanlar
7. Görülmek olmamışdır böyle demler ahd-ı Husrevde
Sürülmek olmamışdır devr-i Cemde böyle devranlar
8. Ne semte azm edersen izz ü şevket hem-rikâbındır
4
Bu şiir, sadece T nüshasında vardır.
131
Değildir dâ'imâ dest-i şerefden dûr dâmanlar
9. Ne gülzâra olursan nûr-bahşâ âftâb-âsâ
Olur pür lem‘a râh-ı kehkeşan-âsâ hıyâbanlar
10. Vezîr-i a‘zamın Allah kılsın mazhar-ı te'yîd
Elinden düşmen etsin dâimâ feryâd u figanlar
11. Nice nusretler olup rû-nümâ re'y-i rezîninden
Ola ham memleket mevârisine nice İranlar
12. Olup mesrûr u hândan sâyesinde ser-be-ser âlem
Açılsın gülşen-i hâtır içre verd-i hândanlar
13. Bu demde işte târîh-i meserret bezm-i âlemde
Bu kavle müttefik târîh-danlar nükte-sencanlar
14. Bu şeb tezyîn ederse kayyım-ı câmi‘ kanâdili
Ne âlemdir görülmek zîr ü bâlâda çırâğanlar
15. Hemîşe böyle bezm-i midhatinde nağme kılsınlar
Nedîmâ bendene pey-rev ola murg-ı hoş-elhanlar
