Kışın Köyde Yaşam

Kışın soğuk yüzü, ıssız sokaklarda,
Bir kedi, bir köpek; loş ışıklar altında.
Süzülen yağmur suları saçaklarda.
Uçuşan kuşlar, sinmiş süyüklerde

Loğlar çekilirdi ağır ağır toprak damlarda.
Rüzgarın uğultuları pencerelerde kapılarda
Gara şora kaynıyorsa teneke sobalarda,
Yüzler gülüyordu, o taş yapılı evlerde.

Dedeler, çocukar komşular bir arada;
Gönüller bir olmuştu Allah'a giden yolda,
Allah, hu sesleri yankılanırdı arıstaklarda.
Yayılırdı gökyüzüne; aşk nağmelerinde.

Yaşam vardı o küçük sade avlularda.
Toplanırdı ev ahalisi ocak başında
Masallar, hikayeler anlatılırdı çoğunlukla.
Bastık kızartılırdı çoğu akşam evlerde.

Med değnek oynanırdı çamurlarda.
Hınçtı belki en çok oynan obalarda.
Çocuklar coşkuluydu, bi haber yaşamda.
Hayat, hep böyleydi bizim köylerde.

Ocak 2017 Bengisu Hallice