Vakit eksilirken geçen ömrümden,
Görseydin acırdın düştüğüm hâli,
Her şey bir lahzada yitti gözümden,
Kalmadı demeye dilin mecâli.
Dermansız derdimden içim acıyor,
Feryat eyledikçe tabip kaçıyor,
Ümidim kuş gibi uçtu uçuyor,
Bil ki bu hâlimin sensin vebâli.
Aşkın ateş midir yoksa kör alaz?
Hicran mı, vuslat mı, bu ne menem naz?
Gelmiyorsun bâri, bir nameni yaz!
Divâneye döndüm mecnun misâli.
Niyazkâr, gönlümün beyanı yoktur,
Ruhun figan etse duyanı yoktur,
Yârden gayrı cana kıyanı yoktur,
Kime arz edeyim, müşkül ahvâli?
Köksal CENGİZ(Niyazkâr)
