Halk Otobüslerinde  Çaıışıken  yakın köylerden  bahçe yeri sorup dururdum. Keskin  köyünde bir sabah servisindeki boşluktan yararlanıp köy kahvesinde çay içmeye gittiğimde olanlar oldu. Kahve tıklım tıklım sanki herkes ben bekiyor gibiydi sonrası şiirde
Adım Kadir Köşe Beşin şoförü,
Zorlu ulaşımın uysal neferi,
Çalışana tatil Keskin seferi,
Yudum yudum sevgi akacak bana.
 
Çaycı ışmarıyla verince sinyal,
Kaptanım Keskinden bahçe yeri al,
Sakin ortam işte aradığın bal,
Hayata güzellik katacak bana.
 
Bahçemiz olmalı bir iki dönüm,
Mutlaka bakmalı güneye yönüm,
Noterden tastikli tapusu benim,
Birazcık azıda yetecek bana.
 
Cincilerin Enver buna arsa ver,
Çalışırken aksın boncuk boncuk ter,
Sevindir dedeyi mutluluğu ser,
Göletlerden balık tutacak bana.
 
Sohbet, muhabbete ballanır her laf,
Yüzüme bakıp gördüler beni saf,
Gönlümü kıranı etmiyorum af,
Keskinin parkını satacak bana.
 
Cincilerin enver arsa komisyomcusu  bana tamam bulduk sana göre bir arsa diye haykırdı. Aşağıdaki parkın kenarını vercez sana. kahve gülmekten yıkılıyor. içime attım. yukarıdaki şiiri yazıp  Eskişehir gazetesi İstikbale verdim. gazetede yayınlandı. herkes okumuş tabi demişler cincilerin envere bu suç duyurusu  sen ne yaptın  epey korkutmuşlar. işte geçmişten bir anı. iki üç yüz metre kare yeş aşkıyla tutuşurken Rabbim üç dekar verdi şimdi onunla uğraşırım