KAYIP ZAMAN
-Krem rengi üstüne kahverengi lekeleri olan, leopar desenli börek istiyorum, demişti kızım.
Onun, aile literatürüne kazandırdığı tabirle, bu "leopar desenli" böreği bazen yapıyoruz.
Sac böreği Adana-Kozan usûlü, içi Uşak-Eşme'den... Pırasa, ıspanak, beyaz peynir, sıvı yağ ve tabii ki, Adanalı imzası olarak, yine bolca pul biber...
Büyük oğlum, "Peyniri çok olsun" dedi. Küçük oğlum " Yağ, yakışıyor." dedi. Babamız "Acısı dile, damağa dokunsun." dedi.
Kızımın haberi bile olmadı, evde "Leopar desenli börek" piştiğinden.
Burnumun direğinin sızlaması pul biberin acısından değildi. Bunu da kimse bilmedi, her zaman olduğu gibi...
Şu geçici dünyanın beş yılını ayrı geçirdik. Yaptığı şeyi onayladığımı sanmasın diye soğuk duruyorum. Ama bunu yapma sebebini bildiğim için de kızamıyorum. Gerçek duygularımı belli etmeden durup, kayıp zamanın akışını seyrediyorum...
