Kaşlaruñ tugrâsı cânâ âfitâb üstindedür
Şekl-i bismillâha beñzer kim kitâb üstindedür
Âfitâb-ı ‘âlem-ârâ gördügince ruhlaruñ
Zerre-veş ditrer felek üzre hicâb üstindedür
Dâglar yakdum ruhuñ şevkiyle dilde lâle-vâr
Ol sebebdendür ki kalbüm ıztırâb üstindedür
‘Âkil iseñ ‘âlemüñ nakşın görüp meyl eyleme
Köhne bir virânedür bünyâdı âb üstindedür
Tutalum kim ser-be-ser sultân-ı ‘âlemsin bu gün
Ey Figânî menzilüñ âhir türâb üstindedür
(Karahan, 1966)
