1 KASİDE
Mef‘ûlü/ Mefâ‘îlü/ Mefâ‘îlü/ Fe‘ûlün
1 Sübhâneke yâ men-ca‘alen nevme sübâtâ*
Bîdâr kon ez-hâb-ı hevâ dîde-i mâ-râ*
Etrâf-ı dili perde-i gaflet bürümişdür
Kıl kuhl-ı basîretle İlâhî anı bînâ
Cân gözlerine kuhl-ı şühûd ile cilâ vir
Tâ kim göre dîdâruñı her şeyde hüveydâ
Ger seyr ü sülûk ilte bizi merta‘-ı lutfa
‘Âlemde dahı istemezüz özüñ temâşâ
5 Yaşlı gözile oldı olan rûyuña nâ-bahr
Ehl-i nazaruñ hâsılı ancak kurı gavgâ
Mihrüñ güneşi salsa ziyâ ‘âlem-i kalbe
Hânemde ne gam olmaz ise şem‘-i şeb-ârâ
Beñzer gam-ı ‘ışk âteşinüñ harkatıdur kim
Göz nûrı gibidür dil-i ‘âşıkda süveydâ
‘Uşşâkuñ ider cânını âsûde kelâmuñ
San mürdeleri zinde kılur nefha-ı ‘Îsâ
Ey şâh-ı cihân-bahş kılursın nazar itseñ
Ednâ kuluñuñ yerini eflâkden a‘lâ
10 Bir kemteridür bahr u muhît içre habâbuñ
Keffinde yed-i kudretiñüñ ‘arş-ı mu‘allâ
Her şeb yüzine pîre-zen-i çarh-ı dü-tânuñ
Meşşâta-ı sun‘uñ düzedür zülf-i semen-sâ
Tâ ‘aks-ı cemâlüñ göre erbâb-ı basîret
Şeb saykalı mir‘ât-ı mehi kıldı mücellâ
Göstermegiçün kudretüñi çeşm-i ‘ukûle
Bir şem‘-i münevver gibidür her ruh-ı zîbâ
Her kim uzada vuslatuña himmet elini
Alçak gelür aña nazar-ı kâmet-i bâlâ
15 Künhüñ gözeden aklı n’ola hayret alursa
Zîrâ ki gözi tîre kılur envâr-ı eşyâ
Rûşen bu ki ‘akl añladugı zâtuña nisbet
Hurşîde nazar nice ise dîde-i a‘mâ
Vasfuñda senâ bülbüli ‘acz idicek izhâr
Güldeste-i zâtuñ sıfatın kim ide ihsâ
Her şekl-i habâb-ı âb-ı revânuñ leb üzre
Hummâ-yı hevâñıle olur âbile gûyâ
Çün gayra nazar … bedr-i cemâle189
Subh olıcaguz gözlerini yumdı Süreyyâ
20 Derdüñile yatan hastelere ‘âfiyet olsun
Zehr-i gamuñı nûş idenüñ cânına sıhhâ
Ol dem ısınam tâ‘atüñe varise ben kim
‘Işkuñ dil ocagında bir âteş kıla peydâ
Kahruñdan o kim lutfuñı mesned duta câna
‘Âlemde ‘amel adını yâd eyleye hâşâ
Dil hasret-i dîdâruñla iñleyitursun
Gül şevkı güzeldür kim ide murgı hoş-âvâ
Vasluñdan ırag eyleme sahrâ-yı ebedde
Göñlümde ezelden budur ey dost temennâ
25 Ger lutfuñ elinden resen-i cezbe irerse
Âsân çıka bu çâh-ı belâdan dil-i şeydâ
Adına nazar kılma Behiştî kuluñuñ kim
Vechüñ var iken gelmez anuñ ‘aynına me’vâ
Hâlislerüñüñ yüzi suyına kerem eyle
Telvîs-i riyâdan anı pâk eyle Hudâyâ
Cürmüne bakup irte ceybüñ nazarında
Yüzine urup itdügini eyleme rüsvâ
Maksûdı budur bezmüñe ‘ışkuña irişüp
Bir cür‘a ile eyleyesin bî-ser ü bî-pâ
30 Ol cür‘a bugün şol kadar ide bî-hod
Kim göñlüne yol bulmaya endîşe-i ferdâ
Ölmezden o gördi vire bir hâba cihânda
Tâ-rûz-ı likâya degin uyanmaya aslâ
Dr. Yaşar AYDEMİR, BEHİŞTÎ DÎVÂNI, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10597,behistipdf.pdf?0
