KASİDE
 
Mef‘ûlü/ Mefâ‘îlü/ Mefâ‘îlü/ Fe‘ûlün 
Gülzâr-ı vücûduñ gül-i handânıdur insân
Bûy-ı hoş aña hulk-ı hasen reng aña ‘irfân
 
15 Biñ ecnihası olsa melek âdeme irmez
Olmak dilese ‘ızz ü şeref evcine perrân
Tahsîl-i kemâl ile olur ‘izzete irmek
Bûy olmasa ragbet mi bulurdı gül-i reyhân
Gösterme hasûda var ise nakd-i ma‘ârif
Kasd itse gerek görse harâmî tolu hemyân
Gözyaşı gerek ma‘rifetu’llâh ola peydâ
Kim sebze zuhûr eyleyimez yagmasa bârân
Dökilmeyicek katre-i hûnîn-i sirişküñ
Biñ kerre çevirseñ ne virür sübha-i mercân
20 Âzâdelere ‘ışk hevâsı getürür vecd
Dem ursa sabâ cünbiş ider serv-i hırâmân
Ger saltanat-ı memleket-i ‘ışka irerseñ
Kullar gibi karşuñda melikler tura dîvân
Dervîş-sıfatlarda olur gevher-i tevhîd
Kim genc-i nihânuñ yeridür kûşe-i vîrân
Hâl ehli küdûretde bulur câm-ı safâyı
Zîrâ zulemât içre olur Çeşme-i Hayvân
Hubb-ı vatanuñ var ise göñlüñde sözüm tut
Ol ‘âlem-i ervâha revân terk idüp evtân
25 Gâfil yürüme bunda ticâret idegeldüñ
Bâzâr-ı fenâda saña sermâyedür îmân
‘Unsur evine girdügi dem nâtıka miskîn
Asıldı hemân kapusına perde-i nisyân
                                                           
Dünyâ bir aşak dâ’iredür çıkma yoluñdan
Çok kimseleri gûle virüpdür bu beyâbân
Dîvâr-ı şerî‘atde otur taşra bulınma
Dîn kal‘asına bulmaya yol leşker-i şeytân
Zabt eyle göñül hânesini şer‘ile muhkem
Tâ-varın anuñ düzd-i hevâ itmeye tâlân
30 Giy şer‘ libâsın bulasın câme-i takvâ
Zer-bâft kabâ kanda bulur merdüñ ‘uryân
Mikdâruñı bil hıffeti ko agır ol ey dil
‘Arz eyle özüñ şer‘a ki oldur saña mîzân
Ref‘ it gazabı tahtuña huld ise maksûd
Kim saltanata himmet iden olmaya seg-bân
Dil levhına nakş eyler iseñ nutk-ı İlâh’ı
‘İzzetde olasın nitekim mushaf-ı Kur’ân
Aldanma bugün şîve-i gılmânına dehrüñ
Maksûduñ ise yarın eger hıdmet-i vildân
35 Evlâda göñül baglama gülzâr-ı fenâda
Kim kıldı nice bülbüli giryân güli handân
Tahsîl ideni sanma sakın kesret-i ahbâb
Az iş mi idi eyledügi Yûsuf’a ihvân
Kasr-ı felege sâye sala kadr-i bülendüñ
Mi‘mâr-ı tedâbîrüñ iderse aña bünyân
Düşme yemege içmege kendüñ çekerek tut
Sa‘y eyle ki nakd-ı vera‘a gelmeye noksân
147
‘Âlemde ümîd itme ki râhat ola bî-renc
Gül virmez imiş hâr belâsuz bu gülistân
40 Eyyâm-ı şebâb oldı bahâr zamân-ı ‘ömr
Sa‘y it ki ola ‘âkibeti ravza-i Rızvân
Hakkâ bu diyârı ne ‘aceb kıldı imâret
Sultân-ı cihân devlet ile olalı mihmân
Tebdîl-i zemâ’im idegör bâtınuñ olsun
Ma‘mûr vilâyete nitekim milket-i ‘Osmân
Ol şeh ki nazar itmez aña bir kişi isbât
Kılmaz bu işi kimse meger âyîne devrân
Teshîr-i memâlik-i cihân içün olupdur
Tevkı‘-i hümâyûnı anuñ mühr-i Süleymân
45 Deryâ-yı muhît oldı meger ‘ilm-i şerîfi
Ser-cümle muhâtıdur anuñ ‘âlem-i ekvân
Hulkında ‘adîl oldı habîbine Hudânuñ
Hüsnüñde bedel hulkına çün Yûsuf-ı Ken’ân
Mevc üzre nisâr eylemege gevher-i maksûd
Öykünmez anuñ keff-i yed-i cûdına ‘ummân
Gül berg-i teri tut ki sabâ aldı çemende
Esb üzre gelüp kılsa cihân bâgını seyrân
Biñ zînetile nîzesi şeklini gören dir
Mahbûb-ı bülend olmasa bu âfet-i devrân
                                                           
50 Tîgi suyunuñ hâb-ı ecelden semerâtı
Gâfildür egerçi buradan zümre-i tugyân
Destinde kemân tut ki hemân kavs-ı kazâdur
Sem katresidür ejder-i tîrindeki peykân
Gûş itse ‘Ömer hazreti insâf ide ‘adlin
Tahsîn ide ikdâmını görse şeh-i Mervân
Râ‘î kılalı ‘adlini agnâm u enâma
İster yolına cümle ra‘iyyet ola kurbân
Dîvânuñ ol evdür ki eyâ şâh-ı cihân-dâr
Kıymetlü güherlerden ola ol eve erkân
55 ‘Âkıl vüzerâ cem‘ oluban eylese tedbîr
Bî-ceng ü cedel feth ola her kûşede büldân
Zâtuñ felek-i saltanata neyyîr-i a‘zâm
‘Adlüñ san‘atı eyleyeli ‘âlemi rahşân
Lutfuñ nefesi fâka memâtına Mesîhâ
Ölüm erine eylememek eyleme dermân
Zikrüñle bugün güm güm öter kubbe-i gerdûn
Pür-zemzemedür nâmuñile buk‘a-i imkân
Soñ geldüñ öte silsilenüñ zübdesi sensin
Olsa Ramazân üzre mukaddem n’ola Şa‘bân
60 Râyetlerüñi dir gören âyât-ı zaferdür
Zâtuñ olalı memleket-i şevket-i sultân
‘Azm itseñ olur her sefere meş‘ale-sûz kim
Rıhlet şebine ser ‘alemüñ şem‘-i şebistân
149
Zer-bâft döşer şems-i felek râhuña zîrâ
Nûr olsa yeridür tapuña zînet-i meydân
Şehzâdelerüñ olalı şeh-bâz-ı hümâ-sayd
Tâvûs-ı felek şevka gelüp eyledi cevlân
Göklerde melek tâbiş-i hasretde kalupdur
Sen şâh olalı yer yüzine sâye-i Rahmân
65 Beñzer ki felek üzre kadem basdı semendüñ
Anuñ eser-i na‘lidür anda meh-i tâbân
Eflâk senüñ düşmenüñi salmaga hâke
Dakmış meh-i nevden beline hançer-i bürrân
A‘dâñı helâk itmek içün burc-ı felekde
Kavs-i kuzahı elde kemân eyledi Keyvân
Gülzâra döner zînine bindükce ‘asâkir
Ol gülşene mehterler olur murg-ı hoş-elhân
Mehterlerüñüñ zemzemesi ceng güninde
Küffâruñ ider işlerini nâle vü efgân
70 Cân murgını a‘dâ nice kurtarsa gerek kim
Şâhîn-i kazâ gibi irer zümre-i fürsân
‘Asker yüriyüp tob u tüfeng edilse revân
Beñzer aña kim ‘arşda âteş saça su‘bân192
Çün ma‘reke-i rezmi tuta sarsar-ı kahruñ
Bir lâle-i bî-berg ola biñ şâh-ı Horasân
                                                           
Kâfir neyimiş kim kala yanuñda vücûdı
Zulmet mi kalur salsa ziyâ mihr-i dırahşân
Ey şâh-ı selâtîn-i cihân mîr-cevân-baht193
Her yerde kazâ-dâruñ ola himmet-i pîrân
75 Güftârı güzel başuñiçün koma ayakda
Dâ’im şu‘arâ hayline şâhâne kıl ihsân
Şâ‘irdür iden midhatüñüñ nüktelerin nazm
Olmaya sadef dür mi olur katre-i nîsân
Şeh lutfı gerek şâ‘ir ola matla‘-ı hikmet
Hâsılı olur terbiyesüz sebze-i bûstân
Olur mı Behiştî gibi bir şâ‘ir-i efsah
Kim oldı fesâhatlerine sözleri bürhân
Her beyti anuñ ‘âlem-i ma‘nâ güheridür
Bir mangıra almazsa ne noksân anı nâ-dân
80 Her nüktesi bir katre-i âb ola ki anuñ
Yagmurı sehâbını dahı görmedi Seyhân
Şi‘r ögmegi ko ey dil-i dîvâne du‘â kıl
Kim anı bilür tercemesüz şâh-ı sühan-dân
Yâ Rab nice kim dâ’ir ola künbed-i devrân
Yâ Rab nice kim sâyir ola reh-rev-i ezmân
Şol deñlü bekâ vir aña kim ‘ömri güninde
Biñ yıl ola her sâ‘ati biñ gün ola her ân
                                                           
                                                           
 
Dr. Yaşar AYDEMİR, BEHİŞTÎ DÎVÂNI, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10597,behistipdf.pdf?0