Mefâ‘îlün/ Mefâ‘îlün/ Mefâ‘îlün/ Mefâ‘îlün
Karañu oldı ‘âlem gözüme ey mehlikâ sensüz
San ol pervâneyem zulmetde kaldum şem‘-i rûşensüz
Baña bezm-i belâda hûn-ı dil nûş itdürüp her dem
Harâm olsun senüñ tenhâ mey-i nâb içdigüñ bensüz
Yürek yanmayıcak cûşa gelür mi lûle-i dîde
Olur mı künbed-i gerdûnda bir germ-âbe külhânsuz
Görenler dir şu‘â-ı ‘ışkı zulmet-hâne-i dilde
Bu ne şem‘-i şebistândur yanar şevkıle revgânsuz
Bedenden murg-ı cân uçmak diler kûyuñ añıldukca
Behiştî’yem gülüm balı ne dirlik bâna gülşensüz
Behişti Ramazan
Vizeli Behişti Hayatı ve Eserleri ( 16 yy )
