Karanlık Bir Kuyumu Sanırsın

Karanlık Bir Kuyumu Sanırsın

Olur mu söylesene böyle bir sevda

Göz başka bakar söz aykırı söyler

Hani nerde gözle gönül’ün uyumu

Yoksa içine düştüğün karanlık bir kuyumu sanırsın

Gönülde varsa bir ahenk sevda

Gözler aşkla bakar sanki derde deva

Boş bakan gözlerin gönülle uyumu nerde

Yoksa içine düştüğün karanlık bir kuyumu sanırsın

Sevda ile sözlerde bal damlar söyler

Kaçan adımlar nereye gider neden

Gönülde akan su boşa akar kurak bırakır bahçeyi

Yoksa içine düştüğün karanlık bir kuyumu sanırsın

Sanki gözlerin ediyor veda

Ama gönülde var iken bir sevda

Kilit vurmakta nedir açmak varken pencereyi

Yoksa içine düştüğün karanlık bir kuyumu sanırsın

Yok mu cesaretin haydi söyle

Kaçmakla sevda yaşanmaz böyle

At bir adım durma kaçma

Yoksa içine düştüğün karanlık bir kuyumu sanırsın

Anlaşılan hep kaçacaksın

Beni peşinden sürükleyeceksin

Kaç kaçabildiğin kadar ne bulacaksın

Yoksa içine düştüğün karanlık bir kuyumu sanırsın

Sevda karanlık bir kuyu değil

Bir gülümseme aydınlık kapı

Aç çekinmeden elinde kalmaz sapı

Tanırsan varırsan inan çok seversin

Bırakırsın belki karanlık kuyu gibi bu karanlık bakışı

Anladım sevdayı hak etmiyorsun

Beni süründürmek istiyorsun

Beklerim bir ömür aşkla sevdayla seni

Tanırsan varırsan inan çok seversin

Bırakırsın belki karanlık kuyu gibi bu karanlık bakışı

Belki yıllar sonra koşarsın isteyerek sana koşana

Yoksa karanlık kuyunda kendin boğulursun

Uzattığım sevda ipini sen belli ki zor bulursun

Tanırsan varırsan inan çok seversin

Bırakırsın belki karanlık kuyu gibi bu karanlık bakışı

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren