Kaptan 1
eflâtun gözlerin olduğunu bilmiyordum
gece yarısını yaşamaktan yorgunum
ayazın avucunda unutmuştun ellerini
önünden geçtiğim halde beni tanımadın
ben değiştim biliyorum hem sakal bıraktım
şiirlerim kül rengi kumrular gibi uçuşuyorlar
bakır çalığı göklere katiyyen tahammülüm yok
...........
..............
rue lafatette'de dünden bugüne geçiyorum
eflâtun gözlerini bir grog kadehinde unuttum.
Not : Şairin varislerine saygı nedeniyle eksiktir. Şiirin tamamı için Kitabını satın alınız.
