Kanunî Mersiyesi II
- Hakka ki zîb ü zînet-i ikbâl ü câh idi
Şâh-ı Sikender-efser ü Dârâ-sipâh idi
- Gerdûn ayağı tozına eylerdi ser-fürû
Dünyâya hâk-i bâr-gehi secde-gâh idi
- Kem-ter gedâyı az ‘atâsı kılurdı bây
Bir lutfı çok mürüvveti çok pâdişâh idi
- Hâk-i cenâb-ı hazreti der-gâh-ı devleti
Fazl u belâgat ehline ümmîd-gâh idi
- Hükm-i kazâya virdi rızâyı egerçi kim
Şâh-ı kazâ-tevân u kader-dest-gâh idi
- Gerdûn-ı dûna zâr u zebûn oldı sanmanuz
Maksûdı terk-i câh ile kurb-ı İlâh idi
- Cân u cihânı gözlerimüz görmese n’ola
Rûşen cemâli âleme hurşîd ü mâh idi
- Hûrşîde baksa gözleri halkuñ tola gelür
Zîrâ görince hâtıra ol meh-likâ gelür
KANUNÎ MERSİYESİ II HAKKA Kİ ZÎB Ü ZÎNET-İ İKBÂL Ü CÂH İDİ
KANUNÎ MERSİYESİ III : DÖKSÜN SEHÂB KADDİN AÑUP KATRE KATRE KAN
KANUNİ MERSİYESİ IV : OLSUN GAMUÑDA BENCİLEYİN
GÜN DOĞDU ŞÂH-I ÂLEM UYANMAZ MI HÂBDAN
KANUNİ MERSİYESİ VI : TÎGUÑ İÇÜRDİ DÜŞMENE ZAHM-I
KANUNİ MERSİYESİ VII : BÂKÎ CEMÂL-İ PÂDİŞEH-İ DİL-PEZÎRİ GÖR
KANUNİ MERSİYESİ VIII : DER-MEDH-İ VEZÎR-İ A‘ZÂM MEHEMMED PAŞA
