Kanunî Mersiyesi

(Mersiye-i Sultân Süleymân Hân aleyhi’r-rahmetü ve’l-gufrân)

  1. Ey pây-bend-i dâm-geh-i kayd-ı nâm u neng

 Tâ key hevâ-yı meşgale-i dehr-i bî-direng

  1. Añ ol güni ki âhır olup nev-bahâr-ı ömr

 Berg-i hazâne dönse gerek rûy-ı lâle-reng

  1. Âhır mekânuñ olsa gerek cür‘a gibi hâk

 Devrân elinden irse gerek câm-ı ‘ayşa seng

  1. İnsân odur ki âyine-veş kalbi sâf ola

 Sînende n’eyler âdem isen kîne-i peleng

  1. İbret gözinde niceye dek gaflet uyhusı

 Yetmez mi saña vâkı‘a-i Şâh-ı şîr-ceng

  1. Ol şeh-süvâr-ı mülk-i sa‘âdet ki rahşına

 Cevlân deminde arsa-i ‘âlem gelürdi teng

  1. Baş egdi âb-ı tîgına küffâr-ı Üngürüs

 Şemşîri gevherini pesend eyledi Freng

  1. Yüz yire kodı lutf ile gül-berg-i ter gibi

 Sandûka saldı hâzin-i devrân güher gibi

 

Baki'nin Şiirleri

KANUNÎ MERSİYESİ I

KANUNÎ MERSİYESİ II HAKKA Kİ ZÎB Ü ZÎNET-İ İKBÂL Ü CÂH İDİ

KANUNÎ MERSİYESİ III : DÖKSÜN SEHÂB KADDİN AÑUP KATRE KATRE KAN

KANUNİ MERSİYESİ IV : OLSUN GAMUÑDA BENCİLEYİN

GÜN DOĞDU ŞÂH-I ÂLEM UYANMAZ MI HÂBDAN

KANUNİ MERSİYESİ VI : TÎGUÑ İÇÜRDİ DÜŞMENE ZAHM-I

KANUNİ MERSİYESİ VII : BÂKÎ CEMÂL-İ PÂDİŞEH-İ DİL-PEZÎRİ GÖR

KANUNİ MERSİYESİ VIII : DER-MEDH-İ VEZÎR-İ A‘ZÂM MEHEMMED PAŞA