Kalkın verin şu aşıkın sazını,
Nasihat eylerse tutun sözünü.
Ejderha misaki açmış ağzını,
Korkarım yutacak yer beni beni.
 
Şimdi menzilimiz yüceden yüce,
Çok mesarif edip girmeyin borca,
Varından ziyade bir altın harca,
Sarıp gül kefene koy beni beni.
 
Yaktı yüreğimi şu hasret abı,
Akıttım gözümden kan ile habı,
Avuçlayıp yerden alın turabı,
Savurun başıma vay beni beni.
 
Sümmani dünyadan uçmuş gidiyor,
Ecel şerbetinden içmiş gidiyor,
Cümle yarenlerim kalmış gidiyor,
Mahşerde görürsüz siz beni beni.
 
Gözler, H.Fethi; Yunus’dan bugüne Türk Şiiri, İnkişlap ve Aka Kitabevi2.Basım, 1970,s.161