Kalemle Yazmak İçin Kaleme İlk Dokunuşum
Mustafa Öner'in kaleminden: Mahrumuz ve mahcubuz
Ben bu yazan kaleme yazmak için ilk dokunuşum, ilk duruşum bir dua sonucu başladı. Duamı kabul eden Rabbim yaz kulum dedi, şükür ettim. Okuyordum bu bana geldi tanıdık, dünden az biraz işten dolayı ayrılışla bitince, emeklilik başlayınca yeniden başlattı. Başlayış ve bekleyiş ve yeniden başlayış, sonrasında anlayış, bana yazmak artık anladık mecburî mesken olarak kaldı, beni sardı yanına aldı, Rabbime şükür. Zaten edebiyat sinema tiyatro müzik dışında öylesine aykırı bir yaşam alanım yoktu, yaşarken bu âlemde eş ve çocuklarım ve sizlerle, memleketimden ayrılarak ikamet ettiğimiz bu mucizevî sevdiğim Ankara’dan münasebetimiz başladı, ilk geldiğimde beklemekteydi yazmak pişerek, emekliliğimle Rabbime duamla haydi devam et demekti, sizlere doğru gelmekti, gülümsetmekti gülmem için. Sayfaya ilk gözyaşını bıraktım Rabbimin hikmetiyle, yakından şahit olunca seyirlik bir sahne gibi, düş gibi, tiyatro gibi…
Ben ilk şiirimi yazdım, açıldı açtı Rabbim gönlümde perde, dedi gönlünü içine serde, var derde açılsın perde, devamında yazmamla açılan duygu dolu aşk dolu kapılar açılan kapalı perdeler…İnsan okudukça yazdıkça kendini aslında yazıyor taşıyor, anlatıyor... Gönül gözüyle bakışının yazışı ile gönüllere kendine ilk teması, ilk yakınlaşması… İlk sevinçten gelen içten sevinç dolu hıçkırık, çünkü bağrım yanık, çok ayrı kaldık, anlaşılamadık ve işte karşılıklı yazarken bakışırken satır aralarında ki ilk suskunluk, durgunlukla buluştuk kavuştuk… İlk sözcükleri yazdırtan Rabbimin kudreti duayla istekle tek bir bedende nasıl uyum içinde yazarken kalem fısıldıyordu bana aşkı sevgiyi gönülde usulca gezmenin sırrını. İnsanın gizli kalmıyor  duygusu ve hisleri düşünceleri damla damla satırlarla sayfaya damlıyor, aşikâr oluyor tüm hisleri düşünceleri düşleri…
Herkesin bir hıçkırığı muhakkak ki ilk silkelenişi  var kendine gelişi, doğum gibi, Rabbini idrak edince kulunum dediği gibi, susar hıçkırıklar sevinçle Rabbime gidince vardır, Rabbim kendine doğru gülümseten gönüllere yürüte, tüm olumsuz fikirleri gülümsetenlerle çürüte inşallah, âmin, diyelim bir selamda ara vermek için verelim, vesselam.
Mehmet Aluç
 Not:Yazarken imla konusunda pek becerikli değilim,bunun için editöryel yönde düzeltmeler için Editör bir arkadaşa bu konuda danıştım ve sonucunda bu imlaları düzgün ilk yazımı yayınladım.