Kalbini çok açmayacaksın. Anahtarı sende unutma! Öğrendiklerin, gözlemlerin zamanla daha izan sahibi yapar seni. Yaşadıklarımızdan da çok şey öğreniyoruz. İnsan her yaşında bir şey öğreniyor ve öğrenebilir. Hem bilgi hem kişisel gelişim anlamında.
    Yazarken, konuşurken, yaşarken de biraz kapalı tutacaksın kalbini. Fazla açmayacaksın. Bu şu anlama gelmiyor. Samimiyetin, dürüstlüğün baki olsun her daim. Ama çok sermeyeceksin yüreğindeki coşkuyu, duygu selini. Sevgini fazla dağıtmayacaksın. Biraz ağırlığın olacak, duygularında da vakur bir duruşun olacak. Nasıl ki açık sözlülük yanlış anlaşılabiliyorsa açık yüreklilik de öyle. Nasıl ki evinin ve hayatının mahrem yanları varsa kalbinin de olacak. Sevdiğinde "çok seviyorum", sevindiğinde "çok sevindim", üzüldüğünde "çok üzüldüm" dediğinde veya hayranlığını da "çok beğendim" diye ifade ettiğinde yanılma payı bırakmamış olursun kendine. Çünkü hata payı vardır biz insanlar için.
      Duygularımızda, duygularımızı ifade etmede de bir sadeleşmeye gitmeliyiz.  Samimi olabiliriz ama yine de her şeyde bir ölçümüz olmalı. Aslında sadece manevi dünyamızda o samimiyeti sakınmamalıyız. Çünkü orada hakiki kıymet bilen ve her şeyi hakkıyla gören ve bilen var. İç dünyandaki coşkuyu ve duygu selini, kelimelere dökeyim derken her samimi duygun, ifaden karşılık bulamayabilir.
     Fazla açmayacaksın kalbinin odalarını. Kapalı kalsın ya da sadece biraz arala. Çünkü kalp gözüyle bakan azdır şu âlemde. Her şey hızla akıp gidiyor. Biraz mesafe koyacaksın hızla akıp giden ve her şeyin çok çabuk tüketildiği böyle bir dünyada. O yoğun fotoğraf paylaşımları, peşi sıra gelen mesajlar, hepsi bir dokunuşuna bakıyor.             Bir dokunuşla yeni bir dünyanın kapıları açılıyor. Bazen bilgi edinmek için ufuk açıcı olsa da o dokunuşlar, bazen de değerli vaktini çalıyor. Paylaşımlar, paylaşımlar... Kimi zaman bir göreve dönüşen yorumlar, çeşitli simgeler... Birbirini yükseltmeler ya da aşağıya çekmeler. Ortasını çoktan unuttuk. Yaşadıklarımızı, sevdiklerimizin  çeşitli anlarını, görselliğimizi gözler önüne seriyoruz. O kadar suni ve hızla tüketilen bir âlem, sanal âlem. 

      Sizce böyle bir âlemde kalp gözüne yer var mıdır? Açık yüreklilik hakkıyla anlaşılabilir mi? Biraz inziva, biraz tefekkür ve ölçülü davranmak. İfrat ve tefritten sakınmak. Bunlara ihtiyaç hasıl oldu. Unutma kalbinin anahtarı sende.

22 Mayıs 2020