- . - - / - . - - / - . - - / - . –
 
1.‘Iyd-ı ekber geldi sandum kim irişti nev-bahâr
 ‘Iydgâhı berg-i sebz itmiş ser-â-ser sebzezâr
2.Bâm-ı eflâk üzre sanmañ zâhir oldı mâh-ı ‘ıyd
 Göklere atdı safâdan tâc-ı zerrîn menâr
3.Karşumuzda salınur gayr ile ol serv-i revân
 Kendümi reşk ile ber-dâr ideyim Mansûr-vâr
4.Devr usûlin tutdılar cevr itmede dolablar
 Seyr idem diyü o mâhı eylemez bir dem karâr
5.‘Iydgehde raksa başlar cân bulur taht-ı revân
 Her kaçan rûh-ı revânum nâz ile olsa süvâr
6.Bir döner tasvîri çok fânûsa beñzer fi’l-mesel
 Şem‘-i rûyı şevkine raks itmede leyl ü nehâr
7.Dil-berüñ taht-ı revânda devrini seyr eyleyen
 Olur elbette ‘Atâyî gibi ser-gerdân u zâr
8.‘Iyd-ı ekber ol zamân olur ki ‘abd-i hâlisüñ
 Dest-bûsıyla müşerref eyleye sadr-ı kibâr
9.Ol gül-i bâg-ı fazîlet kim dem-i lutf-ı Hüdâ
 Eylemiş mahsûd-ı ‘ıyd u reşk-i eyyâm-ı bahâr
10.Bu du‘âmuz kim ola devr eyledükce mâh-ı ‘ıyd
 ‘İzz ü rıf‘at müstedâm u ‘ömr ü devlet pây-dâr
 
Saadet KARAKÖSE, NEV’Î-ZÂDE ATÂYÎ DÎVÂNI, Malatya 1994