Osmanlıca yazılışı : iˁṭāˀ : إعطاء
İiˁṭāˀ Kökeni Sözlük Anlamları
İiˁṭāˀ Arapça kökenli bir sözcüktür ve hediye verme, bağışlama, ödeme anlamlarına gelen ˁaṭāˀ عطاء hediye anlamına gelen atiye sözcükleri ile aynı kökene dayanır.
Sözlüklerde: “hediye verme, bağışlama, ödeme" anlamları ile açıklanır.
Kafiye Bilgisi ve Edebiyatta Terim Anlkamı İle İtâ’
İtâ, edebiyatta cinas olmadan yapılan kafiye anlamında bir terim olarak kullanılır. Dolayısı ile itâ’, bir kafiye kusurudur. Aralarında cinas ilişkisi olmadığı halde bir lafzın tekrara edilmesi itâ kusuruna düşmek demektir.
Cem oldu bezm-i sohbette yâran birer birer
Câm aldı dest-i işrete rindân birer birer
Beyitte yer alan “ rindân “ ile “yaran ” sözcüklerinde “rindân “kelime kökü ile “yâr” kökü üzerine gelen -ân eki arasında cinas yoktur.
Nice tufan ile bir zerre gubârın serâb
Kûhedan zahiri câri olanı sanmanız âb
Serâb ile âb sözcükleri arasında da cinas söz konusu değildir.
