Çok bekledik yağmasını ve her tarafın beyaza bürünmesini. Yağan karı penceremizden izlemeyi özlemişiz. Kar beyazı başka bir beyazlıktır. Tabiatın beyazla buluşmasıdır.
Dışarıdakiler içinse her şey beyazdan ibaret değildir. İçeridekiler, sıcak yuvalarında oturanlar için, karın keyfini çıkartmak vardır. Ya beyazın sert yüzüyle karşı karşıya kalanlar; hayvanlar, evsizler, evlerinde olup da doğru dürüst ısınamayan çaresiz insanlar... Anlayacağınız, karla buluşmak, herkes ve her şey için aynı duyguyu ifade etmeyebiliyor. Aslında her şey için geçerli değil mi bu gerçek? Neden çoğu zaman hayata kendi penceremizden bakıyoruz? Dışarıdaki manzaranın bir kuytuda saklı olan hazin taraflarını unutuyoruz çoğu zaman. O kadar meşguluz ki kendi dünyamızla, o kadar daralıyor ki bakış açımız çoğu zaman... Kendi mutlu anlarımızla başımız dönmüş ve kendi dertlerimizle dertleniyoruz çoğumuz. Lütfen kendi dünyamızın sınırlarından çıkıp başka dünyaların kapılarını aralayalım. Mesela kar yağarken dışarıda soğukla mücadele eden insanları, sokaklardaki hayvanları, ekmeğini zor koşullarda kazanan emekçileri düşünelim bir an. O sert rüzgârlarla titreyen bedenleri, beyazın soğuk yüzüyle yaşam mücadelesi verenleri düşünelim lütfen!
Evet, İstanbul karla buluştu uzun bir aradan sonra. Ama yine birçoğumuzun gündeminde karla buluşmanın güzellikleri var daha çok.Tabii ki kar, birçok güzelliği beraberinde getirir. O beyaz ve doğal örtü, muhteşem bir güzelliğe imza atar. Her kar tanesi beyaz bir kelebek gibi yüreğimize konar ve yaşama sevincimize sevinç katar. Allah 'ın bizlere güzel bir hediyesidir. Her yönüyle bir nimettir. Elbette "her nimetin bir külfeti vardır" ve olacaktır da! Bir yandan göze ve ruha hitap eden tatlı tatlı yağışı, bir taraftan sağlığımıza ve doğaya katkıları...Şunu unutmayalım ki herkesin karla buluşması aynı duygular içinde olmuyor. Beyaz aynı beyaz ama beyazın kendi içinde hüzünlü tonları da var. Sevinelim ama sevincimiz, karla buluşmanın hüzünlü ve çetin yanlarını unutturmasın.
Unutmayalım dünya sadece bizim etrafımızda dönmüyor ve kar sadece mutluluk dağıtmıyor. Beyazın başka tonlarını da bir an için olsun düşünelim. Onlar için iyi dileklerimizi ve ilgimizi eksik etmeyelim. Beyaz kelebekler onların da yüreğine konsun. Evsizlerin, sokak hayvanlarının, ekmeğini taştan da kardan da çıkaranların üşüyen yürekleri ısınsın.
Dışarıdakiler içinse her şey beyazdan ibaret değildir. İçeridekiler, sıcak yuvalarında oturanlar için, karın keyfini çıkartmak vardır. Ya beyazın sert yüzüyle karşı karşıya kalanlar; hayvanlar, evsizler, evlerinde olup da doğru dürüst ısınamayan çaresiz insanlar... Anlayacağınız, karla buluşmak, herkes ve her şey için aynı duyguyu ifade etmeyebiliyor. Aslında her şey için geçerli değil mi bu gerçek? Neden çoğu zaman hayata kendi penceremizden bakıyoruz? Dışarıdaki manzaranın bir kuytuda saklı olan hazin taraflarını unutuyoruz çoğu zaman. O kadar meşguluz ki kendi dünyamızla, o kadar daralıyor ki bakış açımız çoğu zaman... Kendi mutlu anlarımızla başımız dönmüş ve kendi dertlerimizle dertleniyoruz çoğumuz. Lütfen kendi dünyamızın sınırlarından çıkıp başka dünyaların kapılarını aralayalım. Mesela kar yağarken dışarıda soğukla mücadele eden insanları, sokaklardaki hayvanları, ekmeğini zor koşullarda kazanan emekçileri düşünelim bir an. O sert rüzgârlarla titreyen bedenleri, beyazın soğuk yüzüyle yaşam mücadelesi verenleri düşünelim lütfen!
Evet, İstanbul karla buluştu uzun bir aradan sonra. Ama yine birçoğumuzun gündeminde karla buluşmanın güzellikleri var daha çok.Tabii ki kar, birçok güzelliği beraberinde getirir. O beyaz ve doğal örtü, muhteşem bir güzelliğe imza atar. Her kar tanesi beyaz bir kelebek gibi yüreğimize konar ve yaşama sevincimize sevinç katar. Allah 'ın bizlere güzel bir hediyesidir. Her yönüyle bir nimettir. Elbette "her nimetin bir külfeti vardır" ve olacaktır da! Bir yandan göze ve ruha hitap eden tatlı tatlı yağışı, bir taraftan sağlığımıza ve doğaya katkıları...Şunu unutmayalım ki herkesin karla buluşması aynı duygular içinde olmuyor. Beyaz aynı beyaz ama beyazın kendi içinde hüzünlü tonları da var. Sevinelim ama sevincimiz, karla buluşmanın hüzünlü ve çetin yanlarını unutturmasın.
Unutmayalım dünya sadece bizim etrafımızda dönmüyor ve kar sadece mutluluk dağıtmıyor. Beyazın başka tonlarını da bir an için olsun düşünelim. Onlar için iyi dileklerimizi ve ilgimizi eksik etmeyelim. Beyaz kelebekler onların da yüreğine konsun. Evsizlerin, sokak hayvanlarının, ekmeğini taştan da kardan da çıkaranların üşüyen yürekleri ısınsın.
25.02.2019
Sevim Kınalı