5 Ekim 2018

  Şu anda Isparta'dayım. Davraz Yaşam Hastanesi'ne yakın, Papatya adlı bir kafede oturuyorum. Buraların havasını koklamak güzel!
   Her ne kadar hastamızı ziyarete gelmiş olmanın hüznü olsa da memleketimizin "güller diyarı" güzel Isparta'mıza ayak basmak hoş bir duygu. Hastana yakın olmanın ve onu görebilmenin de huzuru bir başka! Buruk da olsan böyle zamanlarda yine içinde bulunduğun anın güzelliklerini görebilmelisin.
   Yaşadığımız anın bize sunduğu güzel duygular bazen hüzün ve üzüntüyle harmamlansa da yaşam güzel. Tabii sağlıkla güzel her an. Kendinle ve hayatın acı tatlı yanlarıyla barışık olabilmekle güzel her şey. Hayat aynı renklerle sunmuyor bize kendini. Kimi zaman mavi kimi zaman siyah kimi zaman da toz pembe...
     Hayatı tüm renkleriyle kabul etmemiz gerekiyor galiba...Başka türlü, tebessüme uzak kalır ve gözlerimizi o hüzne hapsederiz. Her günün derdi de sevinci de yan yana yürür bazen. Yudumladığımız sıcak tavşan kanı çay gibi sıcacıktır bazen hayat. Bazen de tatsızdır ve buruk bir tat bırakır...
     Bir umut durağıdır bazen Papatya kafeler. Acıya, hüzne mola verdiğimiz anların bir mekanla bütünleştiği andır. Hayat böyle işte...