Fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilün
Remel – + – – / – + – – / – + – – / – + –
 
1. ‘ışk-ı dilberden kesil deme ko nâsıh sözi kes
 çünki takdîr-i ezeldür mâni‘ olmaz hîç kes
2. kâküli sevdâsı başdan çıkarur gâfil me-bâş
 key sakın ey dil hevâya yeltenüp etme heves
3. katı müşkildür eletmek menzile gam mahmilin
 gör ki bu yolda ne deñlü zâr edüp iñler ceres
4. yanaram hecr odına yaş dökmez isem dem-be-dem
 râhat olmaz cân u dil âh etmez-isem bir nefes
5. serv-kaddüñ ‘işvede tûbâyı başı üstine
 dikmeyince komadı gerçi dedi bisyâr bes
6. dil zenahdânuñ çehinde kaldı ey yûsuf-cemâl
 rîsmân-ı zülfüñ ermezse aña feryâd-res
 
 
 
Ömer ZÜLFE, HECRÎ Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed [ö. 1557], DÎVÂN, Ankara 2010, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10618,hecripdf.pdf?0