İnsan, insan derler idi
İnsan nedir şimdi bildim
Can deyu söylerler idi
Bu can nedir şimdi bildim
Müminin kalbinde olan
Bulmadı taşrada kalan
Kendisinde buldu bulan
İman nedir şimdi bildim
Bir kılı kırk yardıkları
Birin köprü gerdikleri
Erenler gösterdikleri
Erkan nedir şimdi bildim
Ehli takvanın tuttuğu
Müminlere ok attığı
Münkirlerin şekkettiği
Güman nedir şimdi bildim
Sohbette sözünü bilmez
Sözünün yüzünü bilmez
Ne gafil, özünü bilmez
Hayvan nedir şimdi bildim
Özümü eyledim zelil
İnayet eyledi Celil
Dil içinde yanan delil
Buhran nedir şimdi bildim
Muhyiddin eder Hak nazır
Görene her yerde hazır
Nihan nedir, nedir zahir
İnsan nedir şimdi bildim.
Bayram Durbilmez, 1998, “Muhyiddin Abdal Divânı (İnceleme-tenkitli metin) “Doktora Tezi”
