İnsan içeriden yanar dumanı gözden yaş diye akar...
Sevinçli olanlarla ilgilenelim elbette ama acısı olanlara da hassas olup saygı gösterelim. Çünkü kalp kâinata sığmayan Allah’ın kalbe sığdığı kutsal bir mekândır. Gönül her daim baharı yaşayamaz kimi zaman dört mevsimi birden yaşar.
Çünkü acının ateşi yakıcı olduğundan pek rağbet görmez.  Mutluluk ise güle benzer hep neşe isteyenleri cezbeder. Oysa her varlığın son bir noktası vardır yani bitişler ne kadarda yeni başlangıçlar olsa da yine yolu bu bitiş ile acıdan geçer. O nedenle kendinde kalıp başkasının da varlığını görmek lazımdır.
Hiçbir şeyin karşılıksız kalmaması kural olduğu üzere halden anlamanın ödülü de lazım olduğu anda sonra dediğimiz o noktada halden anlayanlarla da sizi buluşturur. İnsaf denilen erdem bir gün olur çare/sizlik ateşine yağmur olur.
Üşümesin diye gönülleri hep bahardan bahis açalım.
Değişmeyen bazı şeyler vardır fakat herşey dönüşür. İnsan insandır gerçek anlamada başka bir şeye dönüşmez fakat yıllarla beraber tercihlerine göre dünüştüğü gibi varlıkta öyle ateş küle külden güle biteviye hep dönüşür. Zayi olmaz hiçbir zaman harcanan emek sonra size döner verdiğiniz kadar merhamet…
İhtiyaçların sadece maddesel olduğu algısından çıkıp biraz farkındalıklı bakarsak insanlara mesela; "acaba ben o olsaydım ne yapardım" cümlesinin vicdanı aktif etmesiyle düşünce hoşgörüye dönüşür.  S/empati eli biraz taşın altına uzatılınca ateş ve suya aynı mesafeden bakınca değer olarak birbirinden üstünlüğü olmadığını görebilecek aklın ayrıcalığı da doğacaktır elbette.
Bu günde yine hepimizce günün düne dönüşümüne şahit olunduğu üzere hayatın tekrarı yok hep bitiyor bitmez sanılan bütün şeyler gibi...
Sadece ya yâd edilesi güzellikler kalacak geride ya da hatırlamak dahi istenilmeyen anılar yaşayacak sonsuza dek. Şimdiye hükmedebilmek insanım diyebilme fırsatını yakalayan insanın insiyatifindedir işte…
Fıtratın kendisi olan iyiliği akışına bırakarak onun yönünü negatife çevirmemek asıl marifet olsa gerek.
Yani yaratandan ötürü yaratılanı sevmek “insan nedir” sorusunun bu anlamdaki karşılığı duyarlılık farkının başkasının hissinde “iyi ki varsın” sözü ile karşılık bulmasıdır.
Çünkü; “Beşer insanlaşabildiği ölçüde iyidir”.
 
Zehra Asuman / Denemeler
26.11.2016