Yüreğimin kovuklarında, derinleşmiş çukurlar
Birbirine kavuşmamış, dağdan iki kol dere akar
Ürkek sevdam, ay fırlamış yerinden
Mehtap karanlığa gömülmüş küskünlüğünden
Renkleri belli olmayan,
Mevsimler sarmış etrafını, dünyanın
Çıplak ayaklı, topukları yarılmış; ben
Yüzü ince, derin çizgilerle gerilmiş; sen
Dudak kıvrımları, gülmeye hasret bırakılmış
Sevdalar içinde
Meteliksiz, berduş, boş vermişlik
Sevgiler neden?
Kalk, silkelen, kımılda,
Al koluna geçmişini sorgula
Ne diyecek ki bu paçavra dilliler sana
Mevsimler çıksın ortaya
Tependen vursun, yazın o yakıcı güneşi
Alnından yüzüne akan sıcak ter damlalarında
Vefa ile besleyip emek ettiğin,
Sevdanın sevgi mahsülun toplamaya
