Mefâ‘ilün Fe‘ilâtün Mefâ‘ilün Fe‘ilün
 
1 İder mi ârzû-yı vasl hicr-i yârı gören
Alur mı nâm-ı meyi agzına humârı gören 1b
 
2 Hicâbdan eriyüp şebnem olmasun n’olsun
Bu âb u tâb-ı gazabla o gül‘izârı gören 2b
 
3 Şikest-i tevbeden âsân bilür şikest-i dili
Gönül virür mi o şûha bu inkisârı gören
 
4 Sanur ki memleket-i Çîni seyre gelmişdür
Şebîh-i zülf-i bütân cebhe-i kibârı gören
 
5 Kelâmı olsa da hurşîd gibi ‘âlem-gîr
Kim ola zerre kadar şimdi i‘tibârı gören 5b
                                                           
6 Sevâd-ı şebde olur revnakî meh-i bedrün 6a
Yine günehde görür ‘afv-ı Kird-gârı gören 6b
 
7 Sana ne fâ’ide müstagnî olmadan Âgâh
Vezîr olur beg olur lutf-ı rûzgârı gören
 
Dr. ŞERİFE AKPINAR’ ÂGÂH (Semerkândî-i Âmidî) DÎVÂN, KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜLTÜR ESERLERİ 502  2012,