İBRETLİK HİKÂYELER - II
            (DİĞER GÖZÜMÜ KÖR ET )
 
Muhteris olan bir zat, bir gece rüyasında
Erenlerden birini, görmüş verandasında
Ermiş olan demiş ki; sana bir sır vereyim
Kimseler bilmemeli, ikimiz arasında.
 
Üç gün üst üste görmüş bu rüyayı her gece
Yerinde durmaz olmuş, aklında bu bilmece
Nihayet üçüncü gün, erenler yine gelmiş
El açarak yalvarmış, demiş; yüceden yüce,
 
Rabb’imin izni ile ne dilersen olacak
Sade istemen yeter, hak yerini bulacak
Yalnız bir şartı vardır; senin olan her şeyden
Şu kapı komşun var ya, iki katı alacak.
 
Kan ter içinde adam yatağından fırlamış
Bu da ne demek böyle, iyice afallamış
Bir küp altın istesem, komşunun iki küpü
Olacak şey değildir, bir çare bulamamış.
 
Ne istese olmuyor, boşa koysa dolmuyor
Komşu da nerden çıktı hafsalası almıyor?
Neden bana bir iken, komşuma neden iki
Adaletin bu mudur, hak yerini bulmuyor.
 
Sayılı günler tabi, sonunda gelmiş elbet
Kararını açıkla, bizlere olsun ibret
Muhterisçe demiş ki; Rabb’im senden dileğim;
Bir göz neyime yetmez, diğer gözümü kör et.
 
 
  Çanakkale - 28.12.2009