Huzurmuş meğerse adı kucağının
Eşi benzeri yok gülden yanağının
Usulca fısıldar beni sevdiğini
Ucundan bir meltem eser dudağının.

Gözümü yumunca uykuya dalarım
Uyurum derince, huzuru bulurum
Arada bir sana gizlice bakıp da
Öz güzelliğinden asude olurum.

Seninle düşlerde buluşuruz yine
Saçına yıldızlar yağmış tane tane
Bulutlar üstünde el ele tutuşup
Mutluluğa koşmak seninle; şahane!

Zaman içindeki zamanda kaybolan
Sana hissettiğim sonsuz aşkla dolan
Gönlümle yüreğim, ruhumla bedenim
Sevginle külleşen bana olur olan.

Gözlerinden çıkan alevle yanarım
Sevda çeşmesinden aşkına kanarım
Nefesinden esen, gül kokan meltemle
Hazzına doyulmaz düşten uyanırım.