Hüznün 50. Yılı
 
Hüzünlerimi ektim nadas topraklarıma
Can suyu olsun diye gözyaşımla suladım
 
Sevinçlerimi boğdum derin kör kuyularda
Dertleri katmerleyip birbirine uladım.
 
Ellerimle büyüttüm kimsesiz benliğimi
Nedamet edip sonra karaları bağladım.
 
Benliğimi eritip maşrapaya doldurdum
Susadıkça kanarak hem içtim hem ağladım.
 
Meşrebi bilinmeyen yollarda iz aradım
Heba oldu gençliğim, ne bir yarar sağladım.
 
Hüzünlerimi ektim nadas topraklarıma
Can suyu olsun diye gözyaşımla suladım
 
 
 
Çanakkale