Hüseyinin Ağıdı

Annacımız Dede Dağı
Verin de içiyim ağı
Sanırım ki Bozdoğanın
Babam oğlu böyük beğı

Nerden geldin nerelisin
Ağ döşünden yaralısın
Ne yüzünü azdırıyon
Çuha şavlar buralısın

Hösüyün babamın oğlu
Fesat geder golu bağlı
Kimseye bulmam mahana
Bun’ öldüren Kerim oğlu

Ağa da duyarsa duysun
Nasibime gurşun goysun
Han’ evimiz harab oldu
Galan orusbusun yensin

Yusuf Ağa’nın hatını
Cahana furur atını
Guzana gardaş Guzana
Bura bilmez gıymatını

Tecirliden gelen gayna
Durma şefre köçek oyna
Ondan giyer babam oğlu
Ağ üstüne telli sırma

Sağ bucağı yerim ettim
Üstüne gılıcın atdım
Gözledim gardaş gelmedi
Düştüm de yalınız yatdım

Ağşam oldu ışık yanmaz
Çadırın sıtırı dönmez
Tez gelesin babam oğlu
Develerin hey ha bilmez

Yol üsdüne hayma dutmuş
Gelen geçen insin deyi
Davulu çifde furdurmuş
Duyan atlı binsin deyi

İnce Hösüyünüm ince
Mavu püsgül dal gulunca
Ortalığınız durulsun
Bizim yalınız ölünce

Ağam da ay gimi parlar
Emmim de gün gimi şırlar
Gıv eyle gardaş gıv eyle
Bize gıv atlısı deller