202
Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün
1. Hümâ-yı ‘ışk uçurdı cânı tenden bir kafes kaldı
Çü pervâz itdi bülbül âşîyândan hâr ü has kaldı
2. Bu sahrâlardaki nâlem ne bilsün n’idügin bülbül
Dilüm añlar bu deyr içre benim ancak ceres kaldı
3. Gel ey âyîne-i dînüm göre tâ cân-ı şîrînüm
Seni ey şem‘-i bâlînüm yetiş kim bir nefes kaldı
4. Çıkamaz bu müşebbek sîneden gayet za‘îf ey dil
Örimcek agına san kim tolaşdı bir mekes kaldı
5. Bu Sun‘î bülbülin gülzâr-ı kûyından ayırdı çarh
O serv-i gül-rûha hayfâ musâhib hâr u has kaldı
YRD. DOÇ. DR. HALİL İBRAHİM YAKAR, GELİBOLULU SUN‘Î DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3197 KÜLTÜR ESERLERİ, Gaziantep
