HOCALI
 
Bindokuzyüzdoksanikinci yılda,
Karabağ’a döndü acının yönü,
Yirmialtı Şubat bir kış gününde,
Azeri halkının kapandı önü,
Unutmadık bizler Hocalı seni.
 
Ermeni düşmanlar silah kuşandı,
Kadın ve çocuklar birer nişandı,
Hocalı şehrinde vahşet yaşandı,
Ermeni’ de yokmuş insanlık kanı,
Unutmadık bizler Hocalı seni.
 
Kalleşti Ermeni, her yeri yıktı,
Masum insanların kanları aktı,
Analar ardından ağıtlar yaktı,
Burada yitirdik yüzlerce canı,
Unutmadık bizler Hocalı seni.
 
Katliamla dolu çok acı gündü,
Ortalık, Mahşeri alana döndü,
Yuvalar kapandı, ocaklar söndü,
Kanlara bulandı halkının teni,
Unutmadık bizler Hocalı seni.
 
Karabağım, için için kaynadı,
Ruslar’ la Ermeni oyun oynadı,
Türklerin kırıldı kolu, kanadı
Acıyla anarız geçmişi, dünü,
Unutmadık bizler Hocalı seni.
 
Ulvi der ki, acı dolu çağımız,
Düşmanın elinde esir dağımız,
Özgürlüğü bekler Karabağımız,
İnşallah olacak kurtuluş günü,
Unutmadık bizler Hocalı seni.
 
                           Ulvi YÜRÜK