fāʿilātün fāʿilātün fāʿilātün fāʿilün
 
Ḫırmen·i māhı yaḳan āh·ı derūnumdur benüm
Çarẖ·ı ser-keş dōstlar şimdi zebūnumdur benüm
 
Gül yüzi ṭaġıtdı ṣabrum naḳdini bülbül gibi
Nev-bahār irişdi hengām·ı cünūnumdur benüm
 
ʿIşḳı meydānında yāruñ bir yaluñuz başumı
Zülfi çevgānına ṭōp itmek oyunumdur benüm
 
Şemʿ·i ruẖsārına iden zülf·i şeb-rengin niḳāb
Bilürem baẖt·ı siyāh·ı ser-nigūnumdur benüm
 
Ey Necātī ʿışḳ ṣaḥrāsını gül-gūn eyleyen
Bilmiş olasın ki eşk·i lāle-gūnumdur benüm
 
 
 Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);