Eğer para varsa yapacağın işinde
Koşar durursun peşinde!
Eğer vaatçinin lokması dokunmazsa dişine
Dersin bana ne leşinde!
Keyif çatarmış yazında kışında
Bir asker olmak yerine…
Ölmeyecekmiş gibi yaşamak felsefe
Basit de olsa insana bir çıkar serince
Silinir gider anlık öfke!
Günümüz insanının marifetidir
İlgilenmesi bu yüzdendir ışınlanmayla
…
Ne diye yazıyorsun ey yazar, neden elin kalem tutar ki, kazanıyor musun bundan tek metelik? Karın doyurmuyor, derlerse ne güzel yazmışsınlar, el üstünde tutmalar… Sana ne elin ahlakından, namusundan, şerefinden, mutluluğundan… Okumuyor bile ne yazarsan, üstelik acıyor haline! Kemik atıyor önüne, sanki köpekmişsin gibi, hani doymadığını düşünmekten. Atıyor ve gülüyor sonra kahkahalarla! Onlar yönetiyor memleketleri, onlar belirliyor ne olmalı yaşam düzeyin, baktılar ki sen halk tarafından seviliyorsun, seni aralarına alıyorlar, milletvekili, bakan, müsteşar yapıyorlar. Koltuğa oturunca, sende onlara benziyorsun, kendin gibilere acımaya başlıyorsun. Sistem, kendi içinde döngüsüne sadık, satın almayı beceriyor, aynı görüntüler filmin bir parçası gibi tekrardan sarıyor her yüzyılda.
İman böyle midir ki… Eğer sen hakikaten Allah’a inanmışsan, işin sonunu değil, ilahi amelde sonsuzu yakalamışsan, elinde dünya diye bir şey kalmamışsa, giydiğin elbise bile fazlalık geliyorsa, teni atmak için yalvarıyorsan-ölüm hoş bir hedef ise… Seni aralarına alma teklifine sıcak bakar mısın, ya da Allah yolundaysan alaylarına aldırış eder misin?
Sana şehit olacaksın diyorlar, her zaman, hazırım diyebiliyorsan… Çanakkale geçilmez, imanım biçilmez, vatanımda özgür yaşamayacaksam, dünya geçici hevese bağlanmıştır gayesine gitmemek ısrarla dimdik durabiliyorsan! Kıblen Kâbe, secden alnını değdiğin toprak, esen ilahi rüzgârın kokusuyla kalbine özgürlük katabiliyorsa… Bana şehit desinler diye değil, Rabbin için kefeninse ihramın, silah elindeyse uykuların… Seni kim bu imandan, vatan için savaşmaktan geri çevirir ki? Onun nurundan daha sevimli başka nur verebilir ki?
O anne ki, ölümsüz bildiği şehitlik makamına erişen oğluyla gurur duyar. Güneşin ışığı olacak yavrusu için ağıt yakmaz. Yavrusunda da imanın kaynağı annesidir adeta. Salladığı beşiği sallasa da maruz kaldığı düşmanın amansızca sallayan depremlerinden korkmaz. Dik durur böylesi yangınların da…
Her saniye ölüm kokusu geliyor savaşırken, düşmanın kahpe kurşunu öldürüyor… O kahpe kurşun gül gibi görünüyor gözüne, nur sarıyor bedenini… Kim şehit annesi, kardeşi, eşi olmak istemez ki? Ama oyun çok tehlikeli, çünkü dünya dedirtiyor yinede gördükleri. Gözünün önünde başka anneler evlatlarını sarıyor, öpüyor bebeklerini. O ise bakıp göremediği dünyalık gözüyle yokluk sanıyor perdenin sakladığını. O saramıyor ya, koklayamıyor ya, gerçekten bir nur mu ki bu sarılıyor da göremiyor, alışkanlıkları kalbine kor veriyor ya... Yoksa şehitlik nedir biliyor. Ama yaşamak işte zor olanı… Neden benim çocuğum diyebiliyor, hâşâ! İşte bunlar iman zafiyeti… Başa geldi mi sınav başka çetin oluyor.
İman etmişsen yıkılmayacaksın. Sıddık olacaksın. Sorgulamayacaksın. Tam teslim olacaksın. Bir elin yağda bir elin balda ben iman ettim, alnım secdede de demek kolay olanı! Emanetini veren bir gün emanetini geri alır, ona bağlanmayacaksın. Bir tiyatro sahnesindesin ama bu rolün hakkını vereceksin, hissederek ağlayacaksın ve imanınla yanacaksın. İşte o zaman sen büyük bir sanatçısın. Alkışlayanlar, cenaze namazında sıra olacaklar sana. Tüm ülken seni gıbta ettiği bu imanını anlayarak uğurlayacaklar. Haklarını helal edecekler. Çokça ağlayacaklar ardından. Seni unutmayacaklar, o peygamber amcası Hz Hamza olacak, o şair-yazar Mehmet Akif Ersoy olacak!
İman etmek, şehit olmak o kadar da kolay değil bu yüzden. İpi ilk göğüsleyen olimpiyat altını alan sporcunun bir ömürlük çalışmasının bedelidir o… O mutluluk bambaşka, tıpkı bunu yaşayan, örnek olan, Kurtuluş Savaşında destan yazan Yahya Onbaşılar gibi!
Dil değil, kalp hazır olacak… Dil evet derken kalp koşacak… Vatan, millet Sakarya diyecek! Bunu diyenlerin artması dileğiyle… Rabbim yar ve yardımcımız olsun inşallah. Allah tüm şehitlerimize gani gani rahmet etsin, Amin!
Saffet Kuramaz
Saffet Kuramaz