mef’ûlü fâ’ilâtün mef’ûlü fâ’ilâtün
müstef’ilün fa’ûlün müstef’ilün fa’ûlün
Hem-dem degüldür iy dil dime sözüñ dudağa
Diseñ sözüñi söyler her buldugı kulağa
Az di sözüñi öz di çoh söyleme sözüm tut
Çoh söylese sözi dil zahmet virür dimâga
Anuñ kulagı vardur âheste söyle sözüñ
Söyleme bahmayınca sözüñi sol u saga
Söz söyleseñ kişiye añladugınca söyle
Ulu kişi kelâmın söylemegil uşağa
Göñli gözi uyumış kişiye söyleme söz
Söyle sözüñi var bir göñli gözi uyağa
Söyleme iy habîbüm sözüñ rakîbe zinhâr
Kim gördi söyledügin bülbül sözin kelâga
Pervâne Rûşenî-vâr âşüfte-hâl ü lerzân
Hâlin dimege vardı yandı düşüb çerâga
Dr. Orhan Kemâl TAVUKÇU, DEDE ÖMER RÛŞENÎ Hayatı, Eserleri, Edebî Kişiliği ve Dîvânının Tenkidli Metni,
Dede Ömer Ruşeni Hayatı Eserleri
