Hasta Çocuk
 
–   Bugün biraz daha rahattı, çok şükür..
 
– Elbet;
 
Geçer, bu korkulacak şey değil,
 
– Fakat nevbet
 
Zavallı yavrucağın hâlini harâb ediyor:
 
Vücudu âteş içinde, dalıp gidiyor.
 
İlâçların da mı te’siri kalmamış acaba?
 
Sekiz gün oldu…
 
– Merak etmeyin hanım, humma…
 
–   Hayır, Hudâya emanet, neden merâk edeyim?
 
Fakat kuzum, ne kadar olsa ben de valideyim!
 
Sekiz gün oldu, hararet devam edip duruyor.
 
Bakın, nabızları biçârenin nasıl vuruyor.
 
Sarardı, korkuyor insan bakınca ellerine,
 
–   Üzülmeyin siz efendim, gelir çabuk yerine;
 
Çocuktur o…
 
– Gece pek çok sayıklıyor.
 
–   Ne zarar!
 
–    İlâç verir misiniz?
 
-İstemez…
 
Kadın ağlar.