Hasta Çocuk
– Bugün biraz daha rahattı, çok şükür..
– Elbet;
Geçer, bu korkulacak şey değil,
– Fakat nevbet
Zavallı yavrucağın hâlini harâb ediyor:
Vücudu âteş içinde, dalıp gidiyor.
İlâçların da mı te’siri kalmamış acaba?
Sekiz gün oldu…
– Merak etmeyin hanım, humma…
– Hayır, Hudâya emanet, neden merâk edeyim?
Fakat kuzum, ne kadar olsa ben de valideyim!
Sekiz gün oldu, hararet devam edip duruyor.
Bakın, nabızları biçârenin nasıl vuruyor.
Sarardı, korkuyor insan bakınca ellerine,
– Üzülmeyin siz efendim, gelir çabuk yerine;
Çocuktur o…
– Gece pek çok sayıklıyor.
– Ne zarar!
– İlâç verir misiniz?
-İstemez…
Kadın ağlar.