HASBİHAL 2
 
Gönül; depreştirme yaramı benim
Tabip eyleştirmez yaralarım var
Bilemezsin ak mı, kara mı benim
Sinemi kaplayan karalarım var
 
Anladım ki beni çok az tanırsın
Yüzüm güleç görüp mesut sanırsın
Bilsen içerimi sen utanırsın
Ateşsiz tutuşan çıralarım var.
 
Ne kadar gamsıza çıksa da adım
Kederle yürüdüm hep adım adım.
Yedi kat semaya çıktı feryadım,
Kulun duymadığı naralarım var.
 
Gönül; ne der isem anlamıyorsun
Katır inadından dönemiyorsun
Evreninin sözün dinlemiyorsun
Zevkü sâfa ile aralarım var.
 
Salih Özel Evreni