HARLAMA
Zihnimin ufkunda açılır bir sandık
Taze taze sıcak sıcak
Dökülür önüme küllenmiş közler
Dilime düşer kutsanmış sözler
Bacayı sarar mazinin dumanı
Üflemeyen namerttir bu aziz hatırayı
Tutuşur bir sızı derinden
Peşine ruhum çıkar tenimden
Üzerine gurur atlar aniden
Tam durulurken felekte vurur sahiden