Gazel

  1. Kâmetüne elif diyen gör ne uzun hayâl ider

Her ki diler visâlüni, ârzû-yı muhâl ider

 

  1. Şol ala gözden ey gönül hey sakın uş sana direm

Uykuda sanma anı kim, uykusu yoktur âl ider

 

  1. Zülfini hâk-i reh gibi saldı ayağı altına

Gör nice halk-ı âlemin ömrünü pây-mâl ider

 

  1. Yüzüni göster ey sanem, halk-ı cihâna perdesiz

Ta göreler ki hak neçe sun’ını ber-kemâl eder

 

  1. Mülk ile mâl ü saltanat bir çöpe saymaz ey sanem

Kim ki diler visâlüni yâ taleb-i visâl ider

 

  1. Kaşına ya şol alnına benzedem özümi diyü

Geh döner ay bedr olur, gâh özünü hilâl eder

 

  1. Şerh-i gamın Nesîmi'nün şol göz ü kaş u zülfe sor

Gör nice her biri sana şerh ü beyân-ı hâl ider               (Ayan, 2002: 81)