|
1.
|
a.
|
Güzeldür iki cihāndan murād söz bir olur
|
|
b.
|
Şu kim iki diye bir sevdügine ḳāfir olur
|
|
2.
|
a.
|
Mesīḥ-vār virürken ḥayāt mürdelere
|
|
b.
|
ʿAceb budur leb·i cān-baẖşı ḳan içer diri ̮olur
|
|
3.
|
a.
|
İşigi tozı ne iksīr olur ki şems ü ḳamer
|
|
b.
|
Yüzini sürmeyicek altun adı baḳır olur
|
|
4.
|
a.
|
Şu kim güzeller içün cān·ı pāk ide teslīm
|
|
b.
|
Cenāzesine anuñ çoḳ firişte ḥāẓır olur
|
|
5.
|
a.
|
Bir azçuḳ egleni dur gitme ey çerāġ·ı ümīd
|
|
b.
|
Ki bir ġarīb·i belā-keş bu gün müsāfir olur
|
|
6.
|
a.
|
Ayaġı ṭopraġına cān ü başı terk itmek
|
|
b.
|
Ben ey göñül saña biñ biñ didüm ki bir bir olur
|
|
7.
|
a.
|
Necātī Mıṣra bedeldür cenāb·ı cānāne
|
|
b.
|
Gelüb ḳul olıbilenler ḳati ekābir olur
|
mefāʿilün feʿilātün mefāʿilün feʿilün
|
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
