|
mefʿūlü mefāʿīlü mefāʿīlü feʿūlün
|
|
|
|
1.
|
a.
|
Güzelde murād ān olur endām degüldür
|
|
b.
|
Keyfiyyet olur meyde ġaraẓ cām degüldür
|
|
2.
|
a.
|
Ṭoġrusı bu kim ḳāmet·i dil-dārum öñinde
|
|
b.
|
Serv·i çemenüñ ṭurışı endām degüldür
|
|
3.
|
a.
|
İlerde delü ḳanlu idi bāde be-ġāyet
|
|
b.
|
Duruldı biraz şimdi iñen ẖām degüldür
|
|
4.
|
a.
|
Ḳış günleri geldi hele ben bildügüm oldur
|
|
b.
|
Ḥasretle geçen giceler eyyām degüldür
|
|
5.
|
a.
|
Zülf ü ruẖı şeydāsına kim diye Necātī
|
|
b.
|
Kim düni güni ḳadr ile bayram degüldür
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
