GÜNEŞ AVUÇLARIMDA



Savaşla, açlıkla başbaşa olan ve çaresizliği yaşayan bütün çocuklara ithaf ediyorum.





Uzak bir yerlerde...

Bildiğim,

Belki de hiç bilmediğim diyarlarda,

Ağlıyorsa bir çocuk;

Süzülüyorsa gözyaşları

Masum çehresinden;

Elleri toprağa bulanmış,

En sevdiği oyuncağı

Kaybolmuşsa taş yığınlarında

Darmadağın olmuşsa dört duvarı;

Hüzünle tanışmışsa yüreciği.

Çaresizlik okunuyorsa

Her halinden;

İşte o zaman,

Avuçlarımdadır kızgın güneş

Yakar ruhumun derinliklerini,

Savrulurum bir anda.

Hercümerç olur âlem gözümde.

Avuçlarımda güneş;

Yanar gönlüm,

Kavrulur tarifsiz yangınlar içinde.