Gün zevâle eripte el alem çekilince
Vicdanımla baş başa başlar ince düşünce
 
Ben söylerim o dinler, döner niyaz dilerim
Bir gönül kırdım ise hem ağlar hem inlerim
 
Ölçüp-biçip tartarım mizân'ımı ben kurup
Mahşeri bekleyemem devasızca oturup.
 
Ay gökte surat asar, yıldızlar dönüp bakmaz
Huzura ermeyince gözyaşım kurur akmaz.
 
Kanı çekilir sanki, ruhuma hükmedemem
Nedamet duygusuyla secdeye yüz süremem
 
Gönlüme milyonlarca cam kırıkları yağar
Aman vermez ızdırap, gece sabaha kadar
 
Ve kanayan kalbime O'nun adından başka
Kalmayınca, Mevâli, yeniden gelir aşka.
 
Çanakkale 08.12.2013