|
fāʿilātün fāʿilātün fāʿilātün fāʿilün
|
|
|
|
1.
|
a.
|
Gülşen·i ḥüsnüñde kim ṭāvūs·ı zülfüñ bāl açar
|
|
b.
|
Ṭāliʿüm mesʿūd olur baẖtum der·i iḳbāl açar
|
|
2.
|
a.
|
Dāl·i devlet gösterür zülf·i dil-āvīzüñ senüñ
|
|
b.
|
Cān cemālüñ muṣḥafından her ḳaçan kim fāl açar
|
|
3.
|
a.
|
Yüzüñi göstermesün aġyāra zülfüñ key ṣaḳın
|
|
b.
|
Mār olan şeyṭāna cennet ḳapusın derḥāl açar
|
|
4.
|
a.
|
Sāḳiyā göñlüm ḳarardı luṭf idüb bir būse vir
|
|
b.
|
Ḳayġulu göñülleri dirler şarāb·ı āl açar
|
|
5.
|
a.
|
Dil-berā ẖāl·i lebüñ rāz·ı dehānuñ ḳıldı fāş
|
|
b.
|
Şöyle kim esrār·ı ġaybı noḳṭa·i remmāl açar
|
|
6.
|
a.
|
Nitekim ẓulmet çerāġuñ rūşenāsın arturur
|
|
b.
|
Rengini ruẖsāruñuñ zülf ile ẖaṭṭ u ẖāl açar
|
|
7.
|
a.
|
Şād olur olsa Necātī işigüñde rūy-māl
|
|
b.
|
Ehl·i dünyā gibi kim göñlini rūy·i māl açar
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
