|
fāʿilātün fāʿilātün fāʿilātün fāʿilün
|
|
|
|
1.
|
a.
|
Gül-be-şekker ki ̮āfitāb·ı ḥüsn ile perverdedür
|
|
b.
|
Var ise ol ḥoḳḳa·i laʿl·i leb·i dil-berdedür
|
|
2.
|
a.
|
Āyet·i ḥüsni yüzine baḳabilmez müddeʿī
|
|
b.
|
Gel berü bir bir işit kim ḥarf ḥarf ezberdedür
|
|
3.
|
a.
|
Gözüñ aç kim tūtiyā·yi ẖāk·i pāy·i dil-bere
|
|
b.
|
Ey ḥāḳīḳatden ẖabersüz kendü gözüñ perdedür
|
|
4.
|
a.
|
Şīve·i reftār ile ḳadd·i dil-ārā rāstı
|
|
b.
|
Egdi serv·i ser-keşi şimdi naẓar ʿarʿardadur
|
|
5.
|
a.
|
Sīne dāġın dāġ ṣanmañ möhr urubdur mihr·i dōst
|
|
b.
|
Genc·i ʿışḳı üstine kim sīne·i çākerdedür
|
|
6.
|
a.
|
Faḳr evinden yüz çevürme ey dil·i dervīş kim
|
|
b.
|
Derd bu derd ise derdüñe devā bu derdedür
|
|
7.
|
a.
|
Meskenet yolın güneşden ögren ey meh-pāre kim
|
|
b.
|
Göklere irişdi başı daẖi yüzi yerdedür
|
|
8.
|
a.
|
Maʿnī·i ẖāṣṣa Necātī yaraşur terkīb·i ṣāf
|
|
b.
|
Gūşvāre zīnet olmaz olmayınca zerde dür
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
