Gazel
Gül ârızuna olsa mu’ârız aceb olmaz
Kim yüzi açılmışda hayâ vü edeb olmaz
Tûbâ iremez lutf ile sen serv-i bülende
Bî-asl olanun hem-seri âlî-neseb olmaz
Gönlümde gözün fikri ile zevk u safâ yok
Bir evde ki bîmâr ola ayş u tarab olmaz
Anılsa lebün cân u gönül cenge düşerler
Mey meclisi bî-fitne vü şûr u şagab olmaz
Ol kadd u zenahdân u leb eyler beni hayrân
Kim serv-i sehî meyvesi sîb ü rutab olmaz
Yüz sürmege irmez eli sen serv ayagına
Her kim su gibi dîde-ter ü teşne-leb olmaz
Âşıklaruna hışm ile hancer ne çekersin
Ceng etmege çün mihr ü mahabbet sebeb olmaz
Aydun ki yüzi nârına yanmaya rakîbe
Kim bu lehebün yanıcısı Bû Leheb olmaz
Gelmez yüzi şevkiyle Nizâmî göze zülfi
Her gûşede kim pertev-i şems olsa şeb olmaz
İpekten, Haluk (hzl.) (1974). Karamanlı Nizâmî, Hayatı, Edebî Kişiliği ve Divanı. Ankara: Atatürk Üniversitesi Yay. 166.
