72.
Mefâ‘îlün mefâ‘îlün mefâ‘îlün mefâ‘îlün
Hezec . - - - / . - - - / . - - - / . - - -
01. Göŋül murgı cihân bâğında dutmaz âşiyân sensiz
Karâr ėtmez eger uçmağ ola aŋa mekân sensiz
Yine meydân-ı gamda tîr-i endûha nişân oldum
Büküldi kâmetüm ya oldı ėy kaşı kemân sensiz
03. Ne gamlar çekdügin bilseŋ dil-i gam-dîdemüz şimdi
Ne [kanlar] dökdügin görseŋ bu çeşm-i hûn-feşân sensiz
04. Göŋülde kalmadı sabr u karârum cümleten gitdi
Katı hâlüm mükedderdür gel ėy ârâm-ı cân sensiz
05. Gehî ağyâr yanında gehî künc-i meşakkatde
VUSÛLÎ ağlar iŋler âşikâre vü nihân sensiz
Gönül kuşu dünya bahçesinde yuva yapmaz sensiz ; ona cennet mekân olsa bile, orada da durmaz sensiz
Ey yay kaşlı! Yine dert meydanında gam okuna hedef oldum sensiz; sensizlikte
boyum yay gibi büküldü sensiz. 03
Dert görmüş gönlümüzün şimdi ne sıkıntılar çektiğini bir bilsen sensiz! Bu kan saçan
gözün de ne kanlar döktüğünü bir görsen sensiz! 04
Ey kalbe huzur veren (sevgili)! Gönülde sabır ve tahammülüm kalmad sensiz ı, hepten
gitti; çok kederlidir, artık hâlim sensiz. 05
Vusuli bazen rakiplerin yanında bazen de sıkıntı köşesinde gizli gizli ağlayıp inlemektedir sensiz
Hakan TAŞ, VUSÛLÎ [ö. 1592], DÎVÂN [İnceleme-Metin-Çeviri-Açıklamalar-Dizin], T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3308 KÜLTÜR ESERLERİ Ankara 2010
