[mefā˓ilün / fe˓ilātün / mefā˓ilün / fe˓ilün]
 
1 göŋül hengām-ı p/r/de yine tāze civān ister
ṭayanmaḳ ārzūsuyla ˓aṣālıḳ bir fidān ister
2 ḫam/de-ḳāmet olmuşken zih/ şevḳ-i heveskār/
yine bir t/r-i müjgānlı güzel ḳaşı kemān ister
3 benim bir ḳılca cānım ḳaldı ol ṭıfl-ı cefā-perver
viṣālin ḫaṭṭ-ı ta˓l/ḳ eyleyip der kim zamān ister
4 mezāḳım telḫ olup çeşmimde yoḳdur şevḳ u ẕevḳ ammā
leb-i ş/r/n-i cānānı yine gördükçe cān ister
5 dil-i müşkil-pesende ˓arż-ı ḫūbān eylerim her ān
ḳapılmaz ṣūret-i ḥüsn-i cemāle anda ān ister
6 ḳonar mı her hevāy/ b/-ser ü sāmāna mürġ-i ˓aşḳ
ser-i jūl/de-mūy-ı Ḳays'a beŋzer āşiyān ister
7 bel/ cevr-i felek bükdü belin ammā yine Vehb/
kemer-veş gāhice ḳol ṣarmaġa bir mū-miyān ister
 
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012